Perkara paling membosankan hidup ialah standby di offshore. Kontradiksi (wujud ke perakataan ini?) di sini ialah saya seorang engineer yang seharusnya proaktif dan progressif dan pro macam2 lagi. Tetapi saya cuma mampu untuk menunggu ketibaan boat dan menyiarap di atas katil kerana malas untuk berpakaian lengkap dan duduk di bilik mesyuarat untuk menyiapkan repot operasi saya.
Malas juga satu penyakit. Mari makan gaji buta yang tidak dapat dielakkan. Nyam.
Apabila kita berkerja di tgh2 laut. Perkara y paling kita nantikan ialah saat tibanya waktu untuk kita pulang ke darat. tak kesah la dapat cuti atau tidak, yang penting aku balik.
Ye aku rindu jugak la pada dia. Tetapi mungkin sebab dia pon sibuk semacam aku kadang2 rasa dia tak sempat nak rindu sangat kat aku. Tak macam dulu. Hari2 kene call borak at least 20 minit. Aku lupa nombor fon rumah sebenarnya. Macam la ade orang sangat kat rumah untuk ditelefon pon.
6 comments:
wei blk kl roger.
ohkeh. minggu depan aku balik kl lagi. pergi tak wedding razik @ pd? jom la g.
nape mule2 bahase baku pehtu jadi smakin x baku?>!huhu..balik r wey!!
baku je weh. aku da pulang. malas nak tulis pape.
meniarap laa sayang... ihihih
mengahahahaha.. ye ye jangan segan silu nak tegur tatabahasa saya. background saya bukan nya BM sepenuhnya. terima kasih cik epal. hahahah.
Post a Comment